Αέρας

ΑΕΡΑΣ Να ‘τανε οι καιροί να μη με σκιάζουνε, νά ‘χω αέρα τη δική σου τη ζωντάνια, ν’ απλώνω τα φτερά μου που δειλιάζουνε, να αρμενίζουν θάλασσας πλατιές κι ουράνια. Ταξιδευτής στις χώρες που τα όνειρα δίνουν υπόσταση σε κάποιες οπτασίες, με τα τραγούδια σου αέρα τα παμπόνηρα, να μας εξάπτουν πεθυμιές και φαντασίες. Τα σύννεφα να είναι στα ταξίδια μου οι πιο πιστοί μου φίλοι και οι σύντροφοί μου, πρόθυμοι πάντα στα τρελλά παιγνίδια μου, κι υπάκουοι στα κέφια και στη δύναμή μου. Είσαι αέρα βασιλιάς του σύμπαντος κι εγώ ‘μια μια ανάσα απ’ την πνοή σου, κι αισθάνομαι στον κόσμο τόσο ασήμαντος, όταν αποτιμώ δειλά τη δύναμή σου. Κι όταν σηκώνονται βουνά τα κύματα, τις μαύρες θάλασσες γοργόφτερα να σκίζω, του κόσμου να συγκρίνω τα’ αναστήματα, κι εγώ να ξέρω τι μετρώ και τι αξίζω.