Απολογία

ΑΠΟΛΟΓΙΑ Το δρόμο μου που δύσκολα τώρα ανηφορίζω, Θεέ μου, Πλάστη Παντοδύναμε, τον εαυτό μου, προσκυνητή σου ευλαβικό σε σένα τον χαρίζω, για να ξεχρεωθώ απ’ ό,τι οφείλω, στο γραφτό μου. Το Ωσαννά θα ψάλλω μ’ όση δύναμη μου μένει, κι όση φωνή μέσα στα κουρασμένα μου τα στήθια, την ώρα μου την ύστατη πω ‘γραψε η Ειμαρμένη να πορευτώ, να συναντήσω τη μεγάλη την αλήθεια. Ποια δύναμη ορίζει ο Θεός τη γη να διαφεντεύει, το ψέμα που αντιλέγοντας επιβραβεύει την αλήθεια, ή την αλήθεια που με έρωτα και μίσος μας πλανεύει και φτιάχνει τα ανθρώπινα όμορφα παραμύθια. Χρώμα κι ουσία της ζωής η αλήθεια και το ψέμα, υπόλογοι, στην κρίση σου Πλάστη θα οδηγηθούνε, το άσχημο και το όμορφο στο πατρικό σου βλέμμα συνήγορους θα φέρουνε, την ευσπλαχνία σου να βρούνε. Σε σένα θ’ απολογηθούν, απόφαση να βγάλεις, η αλήθεια θα ‘ναι πιο πικρή και πιο γλυκό το ψέμα, κι εσύ Θεέ το δίκαιο στους δυο θα επιβάλεις, αλλού θα απονείμεις κόλαφον, κι αλλού το θείον Στέμμα. Κι εγώ θα αναφέρω ευλαβικά πως τη σεμνότητά μου το ψέμα δεν τη μόλυνε γιατί δεν το ‘μαθα ποτέ μου, κι αλήθεια μοναχά θα βρεις στην ταπεινότητά μου, που ήταν όλη μου η ζωή, Πλάστη μου και Θεέ μου.