Άνοιξη

ΑΝΟΙΞΗ Της Άνοιξης χιλιόχρωμα ανθίσαν τα λουλούδια, κι ευώδιασαν τα μύρα της τη φύση πέρα ως πέρα, κλέψαν οι αύρες τα γλυκά των αηδονιών τραγούδια, χαρούμενη αντιλάλησε του τσέλιγκα η φλογέρα. Νυφούλα η γη στολίστηκε στα πλούσια νυφικά της προσμένοντας στην εκκλησιά της φύσης τον καλό της, να ‘ρθει στο ηλιοάρμα του, να πάρει τα’ άρωμά της, να στήσει ο έρωτας χορό, στο σώμα τα’ απαλό της. Αλαφιασμένη, πυρκαγιά στ’ αβρά της στήθη νοιώθει, ενώ ένα δροσοφιλί προσμένει του Απρίλη, να της καταλαγιάσουνε οι φλογισμένοι πόθοι, και νέα ζωή στα σπλάχνα της πάλι να ανατείλει. Πεταλουδίτσες πρόσχαρες, χιλιόμορφες, λουσάτες, της φύσης υποδέχονται το τρελλοπανηγύρι, οι μέλισσες γοργοπετούν ακούραστες, κεφάτες, το νέκταρ να μαζέψουνε, την πρόπολη, τη γύρη. Πουλάκια, άγγελοι φτερωτοί, στ’ ανθόφορα κλωνάρια αναζητούν τα ταίρια τους και γλυκοτιτιβίζουν, να δώσουν νόημα στη ζωή αγάπης τα ζευγάρια, στις βλασταρόπλεκτες φωλιές, στις φυλλωσιές που κτίζουν. Οι ανθόκηποι πλημμύρισαν θάλασσες μυρωμένες, με άλικα τριαντάφυλλα, πανσέδες, καμπανούλες, και παπαρούνες άγριες, όμως αγαπημένες, γιατί πρώτες ντυθήκανε στα κόκκινα νυφούλες. Μάρτη, Απρίλη, Μάη μας, τρεις μήνες, τρεις χαρές μας, και του Χριστού, η Ανάσταση, χαρά και ευλογία, αναγεννιέται η ζωή κλείνουνε οι πληγές μας, «Χριστός Ανέστη» Άνοιξη, μορφή Θεού αγία.